www.andrebolks.nl
Heb ik wat van je aan?
SONY DSC
Om mij heen zie ik steeds meer kinderen verbaal agressief gedrag vertonen. Je hoeft maar iets te vragen of te zeggen of ze reageren heel erg geagiteerd. Als je hen ziet en hoort praten, en je spreekt ze daar op aan ontkennen ze dat met een harde stem. Verontwaardigd dat ik hen heb durven beschuldigen. “Waarom zij altijd de schuld krijgen en de rest nooit aangesproken wordt.”

Ik merk een stuk onrust bij veel kinderen. Ze reageren op alles met een harde stem en veel verontwaardiging. Alsof ze in hun diepste van hun zijn worden gekwetst. Ze verwijzen naar anderen maar kunnen niet naar hun zelf kijken.

In onze maatschappij zie ik steeds meer kinderen, maar ook volwassenen, die dit gedrag vertonen. Ik zie het bij gezinshuiskinderen maar ook in heel veel basisscholen terugkomen. Als inval-leerkracht kom ik op veel scholen en zie ik veel kinderen voorbij komen. Vooral in de bovenbouw zitten er nog wel eens kinderen tussen die dit gedrag vertonen. En als er één schaap over de dam is volgen er meer, merk ik. In veel gevallen zijn er dan meerderen in de groep die dit gedrag vertonen.

Is het een trend? Komt het door de achtergrond van de kinderen? Onze opvoeding?

Al denkend en pratend hierover hoor ik het volgende vaak terugkomen:

  • Opvoeding: het mondig maken van de kinderen is te ver doorgeslagen en daardoor krijg je dit gedrag
  • Gezag en ontzag ontbreekt steeds meer in de samenleving. Dit slaat over op de kinderen
  • In de samenleving zie je het terug.
  • Kinderen voelen zich niet veilig en zijn heel alert.

Wat moet ik doen?

Maar als opvoeder/leerkracht zit ik er maar mee. Wat kan ik eraan doen? Hoe kan ik kinderen bereiken en ze weer de “juiste” omgangsvormen leren?  Wie heeft er een mooi artikel over met oplossingen?

Wie het weet mag het zeggen. Ik hoor heel graag je reacties.

 

 

Verder te ook leuk om te lezen:
senssicirkel   yurls met tekst