zee
                                                          Tomas Kostadinov Bournemouth, United Kingdom

Regelmatig krijg ik de vraag:”Hoe vieren jullie vakantie in het gezinshuis?’.“Gaan jullie met zijn allen op vakantie?’. ”Is het wel goed om altijd met zoveel mensen te zijn?” “Vinden de kinderen het niet jammer om met jullie mee te gaan?”. Ja de vakantie is weer voorbij. De kinderen zijn weer naar school en we zijn zeker op vakantie geweest. Iedereen op zijn eigen wijze.

Wij werken in dienst van het Leger des Heils. Dit houdt in dat we vakantiedagen hebben. Deze zijn zonder de gezinshuiskinderen. Wij hebben als ‘gezin’ drie weken vakantie. In deze drie weken zijn de gezinshuiskinderen ergens anders.  Het ene kind gaat naar zijn eigen netwerk. Dit zijn meestal gezinnen waar ze vaker komen. Hier mogen ze dan mee op vakantie. Andere kinderen verdelen deze drie weken over meerdere gezinnen of hebben onderdak bij een zorgboerderij.  Ook kunnen we gebruik maken van Europa kinderhulp.  Eén van de kinderen maakt hier al jaren gebruik van. Ze gaat steeds naar  hetzelfde gezin. We zijn zeer te spreken over deze organisatie en de gezinnen die wij kennen.

Samen of ….
Voor ons is het wel een dubbel gevoel. Aan de ene kant gun je alle kinderen in je huis hetzelfde. Je wilt wel dat je met zijn allen op vakantie gaat. En aan de andere kant is het goed om ook met je eigen gezin te zijn. Even je eigen gezin met niemand te hoeven delen. Niet altijd alert te hoeven zijn op wat er gebeurd. Je voelsprieten uitzetten en genieten van je eigen kinderen.

En voor een aantal kinderen is een nieuwe omgeving zoals een camping zo onveilig dat we er handen werk aan zouden hebben. Vakantie is er dan voor ons niet bij. Ook de vele incidenten en ruzies die de kinderen veroorzaken is dan niet te overzien.

Als gezin hebben wij een heerlijke vakantie gehad. Zo is het dan ook al weer om met je eigen kinderen op vakantie te gaan. En je merkt dat ze de volle aandacht van je vragen. Dat je tijd en ruimte overhebt om gek te doen en lekker laat naar bed kan gaan.

In dat opzicht hebben we een redelijk stramien waar wij als gezinshuis in zitten. Je kan veel minder spontane acties doen omdat je sommige kinderen moet voorbereiden op de momenten dat het anders gaat.

Voor mij is de vakantie ook altijd een terug kijken en vooruit kijken naar. Deze vakantie had ik echt nodig om bij te komen van alle hectiek van de afgelopen tijd. Er gebeurt van alles met de kinderen en hun netwerken. Dit heeft zijn weerslag op je hele leven. De vakantie hadden we nodig om onze focus weer de goede kant op te krijgen. Het verwerken van de stress die het oproept en het nadenken en praten over de stappen die je kunt nemen om hieruit te komen voor jezelf en je gezin.

24/7
Dan merk je weer dat je 24/7 met dit werk bezig bent. Want als er moeilijkheden zijn kun je die niet zomaar aan de kant schuiven. En ook niet even parkeren als je thuis bent want je werk is thuis en je thuis is je werk.

Weer thuis en nu?
En dan ben je weer thuis. Met plannen om het één en ander te veranderen in je leefpatroon en dagelijks leven. Om meer om jezelf te gaan denken. Anderen meer uit te nodigen in je huis om te komen eten. Dit doen we om andere gesprekken te hebben en zo meer ruimte creëren voor jezelf. We merken dat dit heel prettig werkt voor ons gezin. Andere mensen over de vloer brengt weer een ander soort gezelligheid met zich mee. En zo gaan we het nieuwe schooljaar weer in. Het komende half jaar wordt spannend en we zien er tegen op; maar aan de andere kant zijn we ook vol verwachting wat het gaat brengen.