Leerkracht zijn is elke dag opnieuw met genade kijken.

400+ leerkrachten zijn je voorgegaan.

Toneel als Therapie

Door toneel te spelen, leren kinderen elkaar op een andere manier kennen, versterken ze onderlinge banden en ontwikkelen ze communicatieve vaardigheden. Of een kind nu creatief, extravert, onzeker of verlegen is, toneelspel biedt iedereen iets goeds. Het is niet alleen expressie voor de extraverten, maar ook een waardevolle uitlaatklep voor introverte en onzekere kinderen.

Samenwerken aan een toneelstuk bevordert groepssfeer en leert kinderen geduld, behulpzaamheid en trots op gezamenlijke prestaties. Toneelspel kan zelfs gebruikt worden als een creatieve manier om moeilijke situaties op school te begrijpen en bespreken.

Sociaal en persoonlijk wordt er veel verwacht van kinderen tijdens toneelperiodes. Terughouding, geduld en inlevingsvermogen worden aangesproken, en kinderen leren bewust te worden van hun gedrag en houding. Het spelen van rollen stimuleert inzicht in sociale relaties en bevordert begrip voor anderen.

Hoewel het toneelspel een leerling in een zekere mate van onveiligheid brengt, biedt het ook houvast en brengt het hen in een stroom waarin ze zich veilig kunnen bewegen 

Theater kan worden ingezet om nieuwe verhalen te creëren en te onderzoeken, waardoor mensen hun traumatische ervaringen anders kunnen begrijpen en integreren in hun identiteit. Dit draagt bij aan het proces van posttraumatische groei, waarbij mensen veerkracht ontwikkelen en sterker uit hun traumatische ervaringen komen.

Binnen de psychodramatische aanpak van Jacob Moreno wordt actief handelen en improvisatie gebruikt om emotionele expressie te bevorderen en nieuwe perspectieven op traumatische ervaringen te verkennen. Psychodrama bevordert het vermogen van deelnemers om zowel persoonlijk als professioneel creatiever met situaties om te gaan en biedt een diepere kijk op gedragsimpulsen die verwarrend en ongewenst gedrag veroorzaken.

In essentie ondersteunen theoretici zoals Levine en Moreno het idee dat deelname aan toneelactiviteiten niet alleen bijdraagt aan het begrijpen en verwerken van trauma, maar ook aan herstel en zelfvertrouwen. Deze lichaamsgerichte en psychodramatische benaderingen kunnen een waardevolle aanvulling zijn op traditionele therapieën.

Dit weekend maakte ik de Venntrilogie-wandeltocht door de Ardennen, een route van het drielandenpunt in Kelmis naar Bütgenbach. Tijdens de tocht veranderden de gesprekken van energiek naar stil, terwijl de fysieke pijn steeds meer voelbaar werd. Toch bleef ik doorzetten, wetende dat weerstand nodig is voor groei
En terwijl ik daar stond, drong een inzicht tot me door. 💡 We werken allemaal met dezelfde kinderen, maar hoe goed kennen we eigenlijk elkaars werk? Wat een mooie groep mensen stond daar voor me. Pedagogisch medewerkers met een groot hart voor het jonge kind, van babygroepen tot BSO. Jarenlange ervaring in het verzorgen van baby’s, peuters en kleuters. En later? Dan komen diezelfde kinderen bij mij in de klas.
Jezus zegt niets over de verloochening. Geen sneer, geen “ik zei het toch.” Maar aan land heeft Hij een vuurtje gemaakt, met vis en brood. Een vertrouwde setting. Warmte, eten, rust. Een veilige omgeving. En dan stelt Jezus de vraag. Niet: “Waarom heb je me verraden?” Maar: “Houd je van Mij?” Drie keer. Even vaak als de verloochening. Geen beschuldiging, maar een uitnodiging tot verbinding.