Leerkracht zijn is elke dag opnieuw met genade kijken.

400+ leerkrachten zijn je voorgegaan.

Bestaat positief trauma?

Afgelopen donderdag bestond Jeugd met een opdracht 50 jaar. Een groot feest was het op de jaarlijkse opendag op Heidebeek. De basis van Jeugd met een Opdracht in Heerde. Een kleine 20 jaar geleden hebben we daar de DTS gedaan met ons gezin. Terwijl ik daar over het terrein liep beklom mij een gevoel van blijdschap. Ook het terrein en de omgeving van Heidebeek doet zo vertrouwd aan.

Bestaat positief trauma;

Ineens schoot door mijn hoofd. Bestaat positieve trauma? 

De positieve ervaringen hebben een onuitwisbare indruk op mij gemaakt. Het was een tijd dat je met jezelf bezig was. Waar je onder druk gevormd werd.  Het was niet altijd makkelijk en ook niet altijd leuk maar het was vormend.

Wat kan positief trauma zijn? Ik las ergens: ‘ Het brein wordt zodanig gestretcht, dat gewenste veranderingen in houding en gedrag blijvend zijn.’

In mijn geval klopt dat. We werden gestretcht. Alleen al bij het samen leven met heel veel andere studenten in een beperkte ruimte. Met ons gezin leven in twee kamers. Samen leven,eten en schoonmaken. Iedereen met zijn eigen ideeën en manieren. Voor een paar honderd man de keuken en eetzaal schoonmaken. En als jij van hard werken houdt en dat ook verwacht van de ander, dan is het frustrerend als de ander op zijn bezem lekker aan het kletsen is. Hoe reageer ik, moet ik mijn verwachtingen bijstellen?

Ik merk dat het lopen over het terrein mij een gevoel van thuiskomen geeft. Een positieve oppepper. Een gevoel om ergens onderdeel van te zijn van iets dat veel groter is dan mijn eigen leven. Een gemeendschap van mensen die hetzelfde willen. 

Special Forces Vips Australië.

Misschien mag ik daarom ook graag kijken naar Special Forces Vips Australië. Een programma waar bekende en onbekende Australiers een traject ingaan om te kijken of ze geschikt zijn voor de Special forces. In een paar weken maak je zoveel positieve veranderingen door dat je zoveel veerkracht ontwikkeld zodat je nooit meer hetzelfde bent. Je hebt iets meegemaakt, iets wat zo moeilijk was maar je merkte dat je het aankon.  

Posttraumatische groei. 

De Amerikaanse psychologen Richard Tedeschi en Lawrence Calhoun zijn de grondleggers van de posttraumatische groei theorie. Zij stellen dat trauma ook kan leiden tot ‘een positieve psychologische verandering als een gevolg van tegenslag’.  Je kunt door een ingrijpende gebeurtenis een grote persoonlijke groei doormaken en uiteindelijk zelfs een hogere kwaliteit van leven ervaren dan vóór het trauma. 

Verschil met Veerkracht en posttraumatische groei.

Ik las het volgende hierover:  ‘Het verschil tussen posttraumatische groei en veerkracht is de omvang van het herstel. Veerkracht betekent dat je de eerdere levenskwaliteit terugvindt, posttraumatische groei gaat verder dan dat. In plaats van terug te keren naar wat normaal voor je is, bereik je een nog hoger niveau van wijsheid en mededogen dan voorheen.’

Waar moet ik aan denken? Is het Positieve trauma, veerkracht of is het toch nog iets anders. Bestaat er wel zoiets als Positief Trauma?  Ik hoor graag jullie reacties wat jullie hiervan denken!

Juist door in deze weken wat losser met routines om te gaan, ontstaat er ruimte voor verbinding. Je laat zien: ik zie jou, ook als je het moeilijk hebt. Je biedt eigenaarschap. Minder strijd. Meer samen.
Soms lees je iets dat blijft hangen. Zo las ik onlangs een stuk over Benedictus, de man die de beroemde kloosterregel schreef. Hij schreef daarin over ritme — over het belang van een gezonde maat in je dag, afgestemd op het innerlijke ritme van je ziel. En eerlijk: het raakte me. Want als iets in het onderwijs vaak onder druk staat, dan is het wel ritme. Alles moet snel, efficiënt, productief. Maar waar blijft de rust? De adem? Het gevoel van thuiskomen in je dag?
Sensitief reageren begint dus niet bij de ander. Het begint bij jezelf. Bij herkennen wat er in jou gebeurt. Wat je lijf je vertelt. Welke herinnering je stress aanwakkert.