Bosbaden in je eigen tuin 

Al langer ben ik bezig met groen en de effecten van stress. Hoe helpt de natuur je om weer tot jezelf te komen en de stress onder controle te krijgen . In de vakantie las ik in twee bladen over bosbaden! Of in het Japans shinrin-yoku. Qing Li internationaal expert in bosgeneeskunde heeft er een boek overgeschreven ;’De kunst en wetenschap van het bosbaden’. Wat is bosbaden of shinrin yoku. Shinrin betekent bos, yoku betekent bad. Het betekent jezelf onderdompelen in het bos, park of tuin. Het enige datje moet doen is de atmosfeer onder de bomen heel bewust binnen laten komen via de vijf zintuigen. Je zoekt verbinding…

0 Reacties

Trainer van schoolteams.

Opeens realiseerde ik mij, toen ik mijn dochter ophaalde van school, het zal nooit meer hetzelfde zijn; Ik ben ondernemer geworden! Vanmorgen heb ik mij ingeschreven bij de kamer van koophandel onder de naam: GEZINSHUISVADER. Ik heb een droom dat  lesgeven aan getraumatiseerde kinderen een mooie uitdaging wordt en dat leerkrachten weten wat deze kinderen nodig hebben. Dat ze weten wat Trauma is en wat het kind in zijn/haar rugzak heeft zitten. Dat deze rugzak direct invloed heeft op je lesgeven en je schoolklimaat.  Als gezinshuisouder en basisschoolleerkracht weet ik wat het is om samen met deze kinderen te leven. Hoe ze zich thuis gedragen en op school. Wat…

0 Reacties

Loyaliteit in het gezinshuis.

Gek wordt ik er soms van. Loyaliteit is zo mooi maar ook zo lastig in ons gezinshuis. Hoe kun je samenleven met kinderen die niet in je gezinshuis willen zijn. Ze toch op een of andere manier zien en voelen dat dit goed is voor hen op dit moment. Maar onbewust zo beïnvloed worden door mensen waar ze wel een bloedband mee hebben. Dat ze onbewust in een spagaat terecht komen. Denk je dat het rustig is in het leven van een kind? Je de structuren hebt neergezet! Het kind het gewone leven aankan?  Komt er weer een loyaliteitskwestie opduiken. En heb je weer een kind voor je dat…

0 Reacties

Mooie Spreuk.

Je kunt de golven niet tegenhouden. Maar je kunt wel leren surfen.  (Jon Kabat Zinn) Ik las vandaag deze spreuk op onze kalender van voorpositiviteit.nl. En het is zo herkenbaar voor mij als gezinshuisvader. Ik wil graag de golven tegenhouden. De negatieve invloeden die ons als gezin beïnvloeden. De stroom werk wat op je afkomt. De verschillende loyaliteiten wat in ons gezin speelt. De trauma’s en gedragsproblemen van de kinderen. Maar ik kan ze niet tegenhouden. Wel kan ik leren surfen! Samen met het team rond om ons en al de mooie mensen die met ons meeleven. Daarom is verbinding en delen van ervaringen zo belangrijk. Het herkennen en…

0 Reacties

Hoe gaan we om met loyaliteit in ons gezinshuis.

Ik las het volgende over loyaliteit en dit is herkenbaar in ons gezinshuis. “Onzichtbare loyaliteit gaat spelen wanneer de ene ouder/verzorger de loyaliteit aan de andere ouder/verzorger niet erkent. Dit kan door het bestaan van de band te ontkennen, openlijk de andere ouder te bekritiseren en/of te diskwalificeren of door de jeugdige op te zetten tegen de andere ouder.” Wat is loyaliteit tussen kind en ouder. Loyaliteit ontstaat alleen al door het feit dat men een kind is van zijn ouders. Daardoor ontstaat een bloedband die niet meer verbroken kan worden. Dit noemt men wel verticale loyaliteit. Deze kan niet verbroken worden zonder schadelijke gevolgen. De kinderen die bij ons wonen…

1 Reactie

Hoe zet ik de natuur in tegen stress,trauma en hechtingsproblematiek.

Vanmiddag was ik in de tuin aan het werk. Gelukkig waren de bladeren droog en ik pakte de bladblazer om eens lekker het blad uit onze tuin te halen. Ik moet zeggen dat het best veel werk is. We hebben een grote tuin met aardig wat bomen. Terwijl ik zo bezig was moest ik denken aan de kinderen in mijn huis. Hoe kan ik de natuurlijke omgeving van mijn huis inzetten tegen stress? Zou het mogelijk zijn om kinderen met een trauma en hechtingsproblematiek te helpen met mijn tuin? Wat is hier dan voor nodig? En kan ik dan mijn tuin nog anders inrichten zodat het optimaal gebruikt kan…

1 Reactie

De cognitieve driehoek en onze onzichtbare koffer in het gezinshuis.

Als gezinshuisvader en leerkracht zie ik vaak verschillend gedrag van kinderen. Kinderen met een trauma laten soms explosief negatief gedrag zien. Dit gedrag is het topje van de ijsberg en onder de oppervlakte zit nog veel meer. Uit ervaring weet ik dat het gedrag beïnvloed wordt door wat het kind in het verleden heeft meegemaakt. Ze dragen een onzichtbare koffer met zich mee met allemaal overtuigingen die ze opgedaan hebben in het contact met andere volwassenen. Deze overtuigingen bepalen hun gevoelens en dat heeft weer gevolgen voor hun gedrag. Als ik het kind wil bereiken zal ik met deze onzichtbare koffer aan het werk moeten. Om ze te helpen…

0 Reacties

Video interactie begeleiding in het gezinshuis.

Ingespannen kijken we naar het tv scherm. Beelden van het theemoment, in ons gezinshuis, komen voorbij. Dan zet ze de video opname stil en kijkt ons aan. Ik zucht een keer en blijf nog wat in gedachten zitten. "Weet je wat me opvalt” begin ik aarzelend. "Hij zit niet aan tafel zijn thee te drinken”. “Hij blijft maar wat op zijn voeten balanceren en het lijkt net of hij buiten de kring staat en eigenlijk er niet bij wil horen”. De  video band wordt een klein stukje terug gespoeld. De video interactie begeleider vraagt:’kijk nog eens en wat zie je wat hij doet?”. Ik kijk en dan valt mij…

0 Reacties

Als bouwen met constructie materiaal niet lukt.

“Ga je nog wat doen? Of wil je daar de hele middag blijven zitten!”. Ik kijk hem aan. Hij zit al een tijdje met zijn theekopje in zijn handen wat naar de andere mensen in de woonkamer te kijken. ‘Weet niks’ zegt hij. ‘O, wat jammer’ zeg ik. Na een tijdje zegt hij opeens.”Ik wil wel met lego wat maken. Maar mag het wel met jouw lego!' Ik lach naar hem en knik. Hij loopt naar de serre en pakt wat dozen met lego uit de kast.  Maar binnen 10 minuten staat hij weer bij mij ‘klaar’. Ik kijk hem aan en zeg? ‘klaar? Maar wat heb je dan…

1 Reactie

Kind met trauma in je klas. (deel 2)

“ Jij bent de stomste meester die ik maar ken”, “ Ik loop naar de directeur toe hoor en vertel allemaal wat je doet” . Al stampend en schreeuwend stapt hij met zijn korte beentjes op mij af. Ik zit rustig voorin de klas en kijk hem met een fronsende blik aan. Ik had hem net gevraagd om al zijn spullen van zijn tafel op te ruimen die hij met rekenen niet nodig had. Na twee keer waarschuwen had ik gezegd dat hij nu dus pauze aan het houden is en zijn werk af mag maken als wij pauze houden. Dat had ik niet moeten zeggen en het was…

1 Reactie

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden